اطلاعات عمومی

جامعه ارامنه ایران

جامعه ارامنه ایران بزرگترین اقلیت قومی ایران محسوب میشود.
حفظ هویت، زبان و فرهنگ محور اصلی ادامه حیات جامعه ارمنی در طول موجودیت خود میباشد.
در حال حاضر جامعه ارامنه قدمتی ۴۰۰ ساله دارد.اولین کوچ اجباری در زمان شاپور دوم بوقوع پیوست که طی آن ۷۰۰ هزار ارمنی اجبارا به ایران کوچانده شدند.
در طول سالهای طولانی جنگ ایران و عثمانی شاه عباس اول پادشاه ایران سیاست پیشینیان خود را دنبال نموده در سال ۱۶۰۵ صدها هزار ارمنی ساکن دشت آرارات و مناطق همجوار را به ایران آورد.در آن روزهای سخت و دشوار مهاجرت، ارمنی تنها ۲۵۰۰۰ خانواده ارمنی به پایتخت آن زمان ،شهر اصفهان رسیدند.
شهرنشینان را در شهر اصفهان و روستانشینان را در روستاهای اطراف اسکان یافتند.مهاجرین از ایروان، درمنتهی الیه جنوب اصفهان منطقه مسکونی جلفای نو را احداث نمودند. به فرمان شاه عباس امتیازهای ویژه ای به ارامنه داده میشود و اداره جلفا ی نو تماما به ارامنه واگذار میگردد .حتی ۱۵ قطعه سنگ از کلیسای مرکزی اجمیادزین برای احداث کلیسای جلفا و نیز دست نقره ای گریگور مقدس روشنائی دهنده، به جلفا آورده میشود. پادشاه در مراسم کلیسائی شرکت مینمود و به دیدار ثروتنمدان ارمنی میرفت. جلفای نو در مدت کوتاهی به مرکز تجاری بزرگی با کلیساهای بزرگ و باشکوه و دیگر آثار معماری تبدیل میگردد.
زمانی مراکز آموزشی بسیاری در جامعه ارامنه فعالیت داشتند. در حال حاضر در تبریز تنها یک مدرسه مشغول به کار میباشد. ورزشگاه آرارات، مرکز فرهنگی ارامنه و دیگر انجمن های ورزشی وفرهنگی مشغول فعالیت میباشند.
اتاق بازرگانی ارمنستان و ایران در سال ۱۹۹۲ تاسیس شده است. تعداد بسیاری سازمانها و انجمن های اجتماعی و تخصصی ، نظیر انجمن پزشکان، نویسندگان، حقوقدانان، مهندسین و معماران و غیره نیز وجود دارند.
از سال ۱۹۹۵ در دانشگا آزاد، کرسی زبان ارمنی دایر میباشد.رادیو به زبان ارمنی نیز در معاونت برون مرزی صدا و سیما فعالیت دارد.حزب انقلابی داشناکسیوتون و نیز چند سازمان سیاسی اجتمای در ایران فعالیت دارند.
تعداد افراد کاتولیک های ارمنی از سه هزار نفر تجاوز نمیکند.
حدود ۱۵۰ سال است که کلیسای انجیلی ارامنه بعنوان واحد کلیسائی در ایران فعالیت دارد.